در بین سال‌های ۱۹۵۴ تا ۱۹۶۲ میلادی حوادث و اتفاقاتی در الجزایر رخ داد که منجر به توافق‌نامه اویان میان الجزایر و فرانسه شد. دوگل از جهتی حاضر به از دست دادن حاکمیت خود در الجزایر نبود و از طرفی توان مقابله با حرکت انقلابی مردم را نداشت. دوگل طی نطقی در سال ۱۹۶۰ خواستار صلح شد و اعلام کرد به شرط تشکیل یک کنفرانس صلح میان سران FLN و دولت فرانسه و برگزاری رفراندوم حاضر به تایید استقلال الجزایر است. اندکی بعد رفراندومی در الجزایر برگزار شد و اکثریت مردم، بر خلاف انتظار دوگل، خواهان استقلال کامل الجزایر شدند. با پذیرفته شدن این توافق‌نامه استقلال الجزایر به طور رسمی در پنجم ژوئن ۱۹۶۲ اعلام گشت و استعمار مستقیم فرانسه در الجزایر پس از ۱۳۲ سال خاتمه یافت.