در قرن هیجده با شکل گیری نظام سرمایه‌داری طبقه کارگر از زنان و مردان تشکیل می‌شد و نیروی کار زنان برای سرمایه بسیار سودآور بود. سرمایه‌داران به منظور کاهش دستمزد و هزینه و سطح دستمزدها، از نیروی کار ارزان زنان و کودکان استفاده می‌کردند. کار روزانه زن کارگر از ساعات معمولی طولانی‌تر، محل کار کثیف و شرایط کاری ناامن و خطرناک بود و آزار جنسی و تجاوز زنان را تهدید می‌کرد.

زن به عرصه صنعت قدم گذاشت با این امید که درآمد خانواده را افزایش دهد و کار زنان در صنعت با توسعه صنعت مدرن به یک ضرورت تبدیل شد. زن بهترین گزینه برای سود آوری بود، زیرا در مقایسه با مردان دستمزد کم‌تر دریافت کرده، مطیع‌تر، منضبط‌تر و قانع‌تر بود و در رابطه با کار و تولید، آسان‌تر استثمار می‌شد و از سوددهی بالایی برای سرمایه برخوردار بود. اما حاصل این اتفاق برای زنان چه بود؟